บงการ ไชยะ  คุณบอกว่าเรา    ปากหมา ซึ่งเรายอมรับ

แต่คุณใช้คำคำว่าแผนสูงมารยา  แทนคำว่าปากหมา  คนปากหมามักพูดไม่คิด

แผนสูงมารยา คือวางแผนเอาไว้ล่วงหน้า  เกิดมา24ปี  เราไม่เคยทำเลย นั่นคือข้อ1 ที่คุณเปิดประเด็น

เพื่อนคุณบอกว่าเรามารยาเรื่องเป็นโรคซึมเศร้าเพื่อจับคุณ  เราเป็นโรคนี้มาตั้งแต่ก่อนรู้จักคุณ

น่าจะประมาณอายุ11 คุณเป็นฝ่ายมาจีบเรา  เราบอกคุณแล้ว เรานิสัยเสีย อารมณ์ร้อน ปากไวกว่าใจคิอ เราเป็นคนหัวช้า แต่ก็ไม่ยอมคนถ้าเราไม่ผิด 

คุณรับได้  คุณใจเย็นพอ

 

บงการไชยะ  คุณบอกว่า  ที่เพื่อนไม่อยากคบเราเพราะเราเป็นฝ่ายผลักเพื่อนออกไป  คุณถามเราไหมว่าเราอยากคบเพื่อนคุณเหรอ

คุณบอกว่าทุกคนพยายามช่วยเราตอนมีปัญหา   เราอยากถามว่าตอนที่เรามีปัญหาไม่เคยมีใครช่วยเหลือเราเลย ผู้หญิงไม่ใช่คนเหรอ ยกของหนัก เพื่อนคุณไม่เคยมาช่วยยกทั้งที่ป็นน่าที่ที่ต้องรับผิดชอบรวมกัน

งานที่ต้องทำรวมกันเพื่อนคุณมีใครสักคนไหม  ที่กระตือลือล้นกับงาน นอกจากไม่สน ไม่ทำ ไม่มาตามนัด ไม่แคร์อะไรวันๆเอาแต่หม้อกับเล่นปิงปอง  แล้วยังดูถูก เหยียดหยามเราอีก 

วันๆที่เจอหน้ากันมีแต่สายตาดูถูก ด่า ตำหนิเราต่อหน้า ว่าเรา ไร้ค่าได้ขนาดไหน  4ปีของเรา เราเหนื่อยเราต้องทำงานของตัวเองแล้วยังต้องฉุดคะแนนกลุ่มขึ้นด้วย เราเครียด 

เราเป็นน้องคนสุดท้องในครอบครอบที่ทุกคนเป็นอัจฉริยะ คะแนนห้ามต่ำกว่า3 เราบอกแล้วเราหัวช้า เราไม่ได้เก่ง

เราใช้ชีวิต4ปีแบบบ้าๆไม่มีวันหยุดพักผ่อน ไม่มีเวลาเที่ยว  ออกจากบ้านตี5กลับบ้านเที่ยงคืน  เดินทั้งวัน  บากหน้าเข้าไปขอความช่วยเหลือจากคนที่ไม่รู้จัก จากเพื่อนเก่าที่ไม่สนิท  ช่วยงานทุกอย่างที่เพื่อนคุณขอถ้าเราทำได้  สละเวลาตัวเอง หมดไป4ปี กับโรคซึมเศร้า กินข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับ หงุดหงิดเวลาโดนใครดูถูกแล้วก็ป่วนประสาท  ไม่อยากเจอหมายหัวเลย ทุกครั้งที่เจอ กูโดนมันด่าแน่  เรามีปัญหาครอบครอบซึ่งมีจริง ถามจิตเเพทย์ได้ ถามพ่อแม่เราได้ ถามพี่น้องเราได้ ไม่มีใครมีความสุขที่ต้องใช้ชีวิตกลางคืนด้วยการพึ่งยานอนหลับ  ไม่มีใครอยากกินยากระตุ้นเพื่อให้ชีตยามเช้าร่าเริงสดใส  ไม่มีใครอยาหนอนร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน   ไม่มีใครอยากอยู่ในสังคมไม่ได้

แต่คุณกับมองว่าเราไม่ได้พยายามอะไรเลย  เพื่อนคุณยังดีซะกว่า 

ประเด็นที่3 ตอนที่เราพยายามฆ่าตัวตาย  คุณบอกว่า เพื่อนคุณพยายามช่วยเรา  ช่วยยังไง

แม่งไร้สาระ แม่งงี่เง่า แม่งเรียกร้องความสนใจ แม่งบ้า มีใครรับฟังเราไหมนอกจากคำด่าเจ็บๆคัน  สิ่งที่เค้ายิ่งทำให้เราเครียดมากกว่าเดิม  ทำให้เราไม่อยากเจอใครเพราะมันมองว่าเราบ้า

ประเด็นที่4 คุณบอกว่า คุณนั่งรถมามหาลัย ใช้เวลา 1ชม.เศษ  แต่เราใช้3ถึง4 ในการมามหาลัย  จริงอยู่เราอยู่หอหลังขึ้นปี2   คุณชวนเราไปดูหนังแต่เราไม่ไป

เราบอกคุณว่า  เราต้องนั่งรถไปกับเกือบ3ชม. เพื่อไปดูหนังสยองขวัญที่ไม่เคยอยากดู เราเลยไม่ไปเราไม่ชอบเดินทางคนเดียวจริงอยู่บางครั้งเราไปกับคุณ แต่ขากลับเราต้องกลับคนเดียว

เราเป็นโรคนอนไม่หลับนะ  เราไม่มีแรงไปเดินเที่ยวนู่นี่กับคุณหรอกเก็บแรงไว้ทำงานแทนเพื่อนคุณไม่ดีกว่าเหรอ

คุณบอกว่าเวลาแค่นี้เราสละให้คุณไม่ได้เหรอ ตลกนะ  ปกติเรากลับรถไฟ แต่เราเลือกทางอ้อมโลกเพื่อที่จะได้มีเวลาอยู่กับคุณมากขึ้น

เราออกจากบ้านตี5เพื่อไปหาคุณ7มองเช้า  เราเดินเที่ยวกับคุณบ้างครั้งในถิ่นคุณแล้วกลับบ้าน4ทุ่ม รถติดบรรลัย เราชวนคุณไปเดินตลาด ซื้อสิ่งของจำเป็นต่อนึงอาทิตย์ข้าวปลาอาหาร คุณก็ไม่ไป เรามีปัญหากันทุกครั้ง คุณบอกว่าคุณไม่ชอบ   คุณชวนเราไปเดินโซนอิเล็กทรอนิค  เราไม่อยากไปแต่เราก็ไปทุกครั้งน้อยครั้งที่เราไม่ไป เราไปนั่งรอคุณเรียน วอสตีส ครึ่งวันเราก็รอคุณได้  นั่งรอคุณเลิกงานเราก็รอคุณเป็นประจำ บ่ายสองยัง3ทุ่มเราก็เคยรอมาแล้ว  แล้วคุณบอกว่าเราสละเวลาเพื่อคุณไม่ได้เหรอ

เราไปหาคุณบ่อยมากเพราะเราคิดถึงคุณ   เราคบกันมาเกือบ4ปี คุณมาบ้านเรายังไม่ถึง7ครั้งเลย  ทุกครั้งเราต้องขอร้องคุณ คำตอบของคุณคือ บ้านเราไกล

ระยะทางจากบ้านเราไปบ้านคุณมันเท่ากันนะ

เพื่อนคุณชวนคุณไปต่างจังหวัด  แต่ไม่ได้ชวนเราคุณบอกว่าถ้าเราไม่ไปคุณก็ไม่ไปเราตัดสินใจนานมากเซนต์เราดี  แต่เราก็ยังไปตั้งแต่ตี5ถึง4ทุ่มคุณคุยกับเรากี่ประโยค คุณเอาแต่คุณกับเพื่อน  คุณไม่ได้เห็นตัวเราเลยว่าเรายังคงมีตัวตนอยู่

4ทุ่มเราขัดการสนทนาด้วยการขอให้คุณพาเราเดินผ่านสนามหญ้าไปห้องพัก เราอยากนอน เราอยากร้องไห้ เราอยากไปให้พ้นจากสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก 

คุณบอกเราว่าทำไมเราต้องขัดความสุขคุณรออีกสักพักมันจะตายไหม   เพื่อนคุณผู้ชาย พูดว่า  ก็ไปส่งมันหน่อยดิแปปเดียวเอง การที่มันนั่งอยู่ตรงนี้มันอาจไม่มีความสุขก็ได้  

คุณตอบว่าคุณไม่เข้าใจ

เหมืนวันที่มีงานมหาลัยแล้วคุณชวนเราไป  แล้วเราไม่ไป คุณขอร้องให้เราไป พอเราไปคุณก็ไปเฮฮากับเพื่อนที่เค้าเกลียดขี้หน้าเรา คุณทิ้งเราไว้คนเดียว  2ชม.ผ่านไป3ทุ่ม  เราขอให้คุณไปส่งเราที่หอ  คุณพูดว่าทำไมเราต้องขัดความสุขคุณ แล้วทำไมคุณชวนเรามาแต่คุณไม่เทร์แคร์เรา

แล้วเราก็ไม่ได้รวยที่จะไปดูหนังกับคุณได้ทุกอาทิตย์กินอาหารแพงๆ ร้านข้างทางกินไม่เป็น  ถึงคุณจะเลี้ยง แล้วความรู้สึกเราล่ะ  เราต้องให้คุณเลี้ยงทุกครั้งแล้วคิดว่าเรามีความสุขเหรอ เหมือนคุณใช้เงินซื้อเรา  ซื้อความสุขให้ตัวเอง

ประเด็นที่5

คุณรำคาญคุณเกลียดเรา  ที่เราก่อกวนคุณ  ทั้งเลิกกันแล้วคุณถามว่าทำไมเราต้องยึดติดคุณทำไมต้องอ้อนวอน ทำไมต้องถามเหตุผลนู่นนี่  ทำไมต้องถามว่าคุณมีแฟนรึยัง คุณก็เลยตัดปัญหาด้วยการเลิกคบเรา

เข้าประเด็นสิ่งที่เพื่อนคุณทำกับสิ่งที่เราทำมันก็เหมือนกันแหละ  ทำไมต้องทำให้อีกฝ่ายรู้สึกผิด รู้สึกแย่  เราทำเพราะเรายังรักคุณอยู่เรารักมาก เราถึงยังพยายามยื้อคุณไว้

คุณบอกว่าสิ่งที่เราทำ ทำให้คุณสมาธิสั้นหงุดหงิดง่าย  ทำงานไม่ได้ เครียด  นี่ไง คุณได้คำตอบด้วยตัวคุณแล้วว่าทำไมเราถึงเกลียดเพื่อนคุณ  ทำไมเราถึงไม่อยากเจอ ไม่อยากให้คุณพร่ำพรรณาถึงเพื่อนแบบนั้น

 

 คุณยอมทำทุกอย่างเพื่อนให้เพื่อนไม่ทิ้งคุณ

คุณบอกเราเสมอว่าคุณมีชีวิตโดยขาดเพื่อนไม่ได้  คุณทำกระทั่งทิ้งเราเพื่อให้เพื่อนคุณพอใจด้วยซ้ำ คุณให้ความสำคัญกับเพื่อนคุณก่อนเราเสมอ ถึงเราจะนัดคุณก่อน แต่คุณก็จะเลือกเลิกนัดเราเพื่อไปกับเพื่อน

ถึงเราจะบ่น ถึงเราจะเสียใจ แต่เราก็ยังรักคุณ   คุณ

บงการ  ชอบความรักแบบที่จบแล้วจบเลยไม่มีการอาวรณ์  ไม่ยืดเยื้อ  ตัดโชะให้ขาด  แล้วทำเหมือนตัวเองไม่ใช่คนผิด เพราะเราดันผิดที่มีคนมาทำดีด้วยแล้วเราดันไป

แต่เราเรารู้ว่าเป็นคนอื่นไม่ได้เรารักได้แค่ครั้งเดียว  และเราจะอยู่กับความเจ็บช้ำแบบนี้ไปตลอด

 

เพื่อมีไว้ร่วมทางเดินชีวิต  แฟนมีไว้พึ่งยามเหนื่อยล้า  ถ้าคุณไม่เศร้าไม่เสียใจไม่ลำบาก  คุณก็ไม่เคยเห็นหัวเรา

 

 เราคิดว่าคุณไม่ได้เสียใจไม่ได้รู้สึกผิดหรอก  ถ้าคุณรู้สึกผิดคุณคงไม่พูดแบบนี้กับเรา  คุณไม่เคยมองย้อมกับไปว่าอะไรที่ทำให้เราเปลี่ยนไป 

คุณบอกว่าเราก่อกวนคุณคุณต้องการคนระบายความเครียด  เราก็เหมือนกันแต่เราดันเลือกผิดที่ไประบายใส่แฟนที่รักเพื่อนมากว่าตัวเรา   เราเคยบอกคุณแล้ว  ตราบใดที่คุณไม่เจอภาวะกดดันคุณจะไม่สนใจใครนอกจากตัวเอง

ไม่สนใจว่าแฟนจะโดนด่า โดนจิกกัด สารพัดสารเพ เคยเกือบโดนต่อยจากด่านหลังคุณยังมองว่าเพื่อนคุณไม่ผิดเลย

คำถามที่เกิดขึ้นคือคุณบอกว่าเราเลว แล้วคนแบบเราควรมีชีวิตอยู่เพื่อให้หนักแผ่นดินเหรอ

ลองย้อนกับไปดูบ้างว่าอะไรที่ทำให้เราเครีด อะไรที่ฆ่าเราทั้งเป็นเหมือนที่คุณบอกว่าเราทำร้ายคุณสิ่งที่คุณเป็นตอนนี้ไม่ได้ครึ่งนึงจากสิ่งที่เราโดนตลอด3ปี ที่คบกับคุณหรอก

 

เป็นคนที่ไม่เข้าใจคนอื่นคิดลึกไม่เป็นก็เริ่มหัดมันซะบ้าง จะได้รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำ มันสร้างรอยแผลให้คนอื่น

 

ไม่ต้องไปเล่าให้เพื่อนคุณฟังนะ  เค้าเป็นเพื่อนคุณแล้วเค้าเกลียดเรา  นี่เป็นบล็อคเรามีมีสิทษ์ในการเขียดไดอารี่ตัวเอง  เขียนความคิดตัวเอง  สิ่งที่เค้าจะให้คุณคืพูดให้คุณสบายใจแล้วโยนความผิดให้เรา   เค้ายอมรับกับตัวเราเองแล้ว ฝากบอกด้วยว่า ถ้าทำไม่ได้อย่าปากดี  บวชมาแล้วนี่น่าจะรู้ว่าสิ่งที่ทำมันผิด ทำตัวเป็นผู้แตกฉานแล้วดังนั้นเรื่องชาวบ้านอย่าเสือก แล้วหัดรักษาสัญญาที่ตัวเองตั้งไว้ด้วย

ถ้าคุณมีจรรยาบรรณความเป็นคนพอ  ไม่รู้อะไรอย่าเสือก  อย่างใช้ความคิดทัศนคติตัวเองตัดสินชีวิตคนอื่น  ถ้ากูจะฆ่าตัวตายก็เพราะคุณ2คนนั่นแหละ 

คุณไม่แคร์อยู่แล้ว  ใครจะตายมันก็เรื่องของคนอื่น แต่หัดคิดบ้างว่าคำพูดบ้างคำก็ไม่ควรพูด มีคนเคยสอนมารยาทในการพูดบ้างไหม

 

 

Comment

Comment:

Tweet